Schrijver
Denker
Dromer
Twijfelaar


Brief aan Matthijs

Verschenen op: 04 januari 2019

Beste Matthijs,

Ik beken het maar gelijk, ik ben fan van je. Ik kijk graag naar DWDD en aan het eind van het jaar is het weer smullen met de Top 2000 à GoGo. Dat doe je met zichtbaar plezier. En nog even over DWDD, de aanpassing van het format dit seizoen, pakt heel goed uit. Door niet elke dag een band 1,5 minuut te laten optreden en niet meer elke dag het item 'De TV draait door' te doen, is er net wat meer tijd voor de gesprekken. 

Ondanks die paar minuten extra, blijf ik wel het gevoel houden dat sommige gesprekken door het format, de regie en tijdgebrek voortijdig moeten moeten worden afgebroken. Ik denk dat je zelf ook wel een paar keer per maand dat gevoel hebt van 'met deze gast had ik graag wat langer gesproken'. Omdat het onderwerp je raakt, of juist omdat het gesprek een andere kant opging dan je vooraf had bedacht of gedacht. Dat blijken dan vaak ook de leukste gesprekken te zijn. Ik ben benieuwd of je dat zelf ook zo ervaart.

Dus daarom dacht ik: Zou het niet een idee zijn om één keer per maand een doorpraat te houden met 2, max. 3 gasten. Een soort van 'Best of'. Je mist natuurlijk wel de setting waarin dat gevoel ontstond, de uitzending zelf, maar ik ben er van overtuigd dat je dat wel weet op te lossen.
Eén keer per maand even niet de gejaagdheid van het format, even iets meer tijd, iets meer verdieping. Even een adempauze, voor jezelf en voor de kijkers. 

Oh en nu ik toch even je aandacht heb, er is volgens mij een grote behoefte aan filosofische duiding.
Neem nou de spin-off, DWDD University van afgelopen woensdag. Een boeiend, toegankelijk betoog over de medisch-technische wetenschap, over hoe we (bijna) onze DNA-codes kunnen veranderen en herschrijven. Daarmee kunnen we in de toekomst wellicht ernstige ziektes voorkomen. 

Ik miste eigenlijk wel de filosofische, ethische vragen. Moeten we dit wel willen? Zien we ingrijpen in DNA-code straks als een soort gen-vaccinatie zoals we ook vaccineren tegen mazelen? Wat is de keerzijde van deze technologie en hoe zouden we daar dan mee om kunnen gaan? 

Ook op andere terreinen zijn er actuele filosofische vragen te stellen. Over de ontwikkeling van de democratie en samenleving, duurzaamheid en klimaat, leven en sterven. Om maar wat te noemen.

Een aantal jaren geleden schoof de toenmalige Denker des Vaderlands, René Gude, wel eens bij je aan. René is ons helaas ontvallen. Maar de huidige Denker des Vaderlands, René ten Bos, heb ik eigenlijk nooit gezien. Het lijkt trouwens wel of je René moet heten om Denker des Vaderlands te worden, maar dit terzijde.

Daarom, wat vind je er van als je met enige regelmaat een filosoof uitnodigt die zijn of haar licht werpt op actuele thema's. Af en toe een klein college over hoe grote denkers uit het verleden ons vandaag de dag nog kunnen helpen met grote en kleine levensvragen. Op de manier zoals professor dokter Dijkgraaf en professor Scherder dat op hun terrein doen. 

Ik ben benieuwd Matthijs, of je deze brief zult lezen. En mocht ik niets van je horen, dan kan ik me altijd nog troosten aan de woorden van Agatha Christie: "Goed advies wordt altijd genegeerd, maar dat is geen reden om het niet te geven".

Met vriendelijke groet,
Leo Wolff

Een verstandig mens kan haast hebben, maar hij is nooit gejaagd.

Lord Chesterfield

Mis niks!

Krijg voortaan automatisch de nieuwste verhalen en columns in je mailbox. Makkelijk toch?