Schrijver
Denker
Dromer
Twijfelaar


grazende koeien in de polder

 

kerk in Berkenwoude

 

appels in de boomgaard

Ik fiets dus ik ben

Verschenen op: 23 september 2019

Het is een lekkere nazomerzondag, misschien wel de laatste dit jaar. De fiets lonkt. Gewoon nog even een klein stukje rustig fietskuieren, de polder in. 

Toen ik als jochie van 16 nog in Utrecht woonde, fietste ik ook regelmatig, En dan vooral de bossen in, Utrechtste Heuvelrug, Lage Vuursche. Heel af en toe ging het naar Haarzuilens, Kockengen. Maar de weilanden, de slootjes, ik vond het maar saai. Rechte wegen waar geen eind aan leek te komen. En altijd wind tegen.

Een paar jaar terug ben ik weer begonnen met fietsen en het duurde toch wel een tijdje voordat ik de omgeving van Gouda begon te waarderen. 
Tegenwoordig kan ik echt genieten van de polder, de wijdsheid, de ruimte.
Zoals vandaag, de polder Veerstalblok in, richting Berkenwoude, het Loetbos en via de IJsseldijk weer terug. Op t gemakkie. 

Fietsen in de polder maakt mijn hoofd vrij, bewust van het moment en waar ik ben. Je zou het mindfulness kunnen noemen.

Ik zie een geit liggen op een steiger. Op het erf snoept een eend van een appel die niet ver van de boom is gevallen. Ik hoor het ruisen van het riet. Een reiger die net boven mijn hoofd overvliegt. Koeien die rustig staan te grazen. 
In het Loetbos rijdt een oude dame in haar scootmobiel. Ze geniet zichtbaar van het mooie weer. 

De dorpjes met altijd een kerk, van verre al zichtbaar in het landschap. Bakens voor hen die geloof, hoop en liefde zoeken.
Ik registreer de namen van de oude boerderijen zoals 'Ouders' vrucht' en 'Zeldenrust'. Het zegt wel iets over de oorspronkelijke bewoners. Hard werken, weinig verdienen. 

De bomen hangen vol met appels en peren. Langs de weg af en toe een stalletje waar je direct het fruit kunt kopen. Maar niet op zondag.

De IJssel slingert zich een weg zoals hij dat al eeuwen doet. En afgezien van de patsers die op hun (toet toet) waterscooter hun best doen om in zo'n kort mogelijke tijd, zoveel mogelijk benzine te verbruiken, is het rustig op de rivier. 

Na Gouderak doemt Gouda op. Ik neem de Gouderakse brug, langs de skatebaan waar jonge kinderen druk bezig zijn. De moeders houden een oogje in het zeil. 

Ik ben bijna thuis.

Nazomerzondag. 

Wie döt mij wat,
wie döt mij wat
Wie döt mij wat vandage
'k Heb de banden vol met wind
Nee ik heb ja niks te klagen 

Skik - Daniël Lohues

Mis niks!

Krijg voortaan automatisch de nieuwste verhalen en columns in je mailbox. Makkelijk toch?